Vermijd de Koninklijke Wij..

  • Geplaatst op
  • Door Jochem Weemaes
  • 0
Vermijd de Koninklijke Wij..

De persoonlijke ervaringen van de maker van de Herinnerdingendoos, Jochem Weemaes. Ditmaal over het gebruik van wij, vaderschap, Facebook likes en eerlijk delen.

Maandagochtend
De meiden ploften iets eerder bij me op bed dan anders. 6 uur 22.. Maar goed, ik was toch al wakker. Samen aankleden in de kou. Daarna met zijn drietjes naar beneden. Valesca (echtgenote) heeft de tafel al gedekt. Dat doet ze vaak voor ze de deur uit gaat. In de keuken is het lekker warm. Gezellig altijd, zo met mijn dochters ontbijten. Na de thee haren kammen, tanden poetsen, wc, laarzen, shawls en jassen aan. Nog een keer naar de wc. Papa de tas inpakken en.. hop de auto in! Naar het kinderdagverblijf 5km verderop in de straat. Daarna in de lege auto terug naar huis. Hond uitlaten. Kippen uit het hok, bevroren water verversen. Kippen en poezen eten geven. Vergeten lichten nog even allemaal uit. Zo. Koffie. Computer aan en mail checken. Het is inmiddels 10 uur 52..


Er popt een mail op mijn scherm. Van Peter Post. Daar ben ik altijd blij mee. Peter is copywriter. Hij leert mij hoe ik betere teksten schrijf. Dat doet hij door me een jaar lang elke dag een les te mailen. Voor mij werkt dat prima. Alles blijft overzichtelijk. En elke tip krijgt de tijd om beter te beklijven. Vandaag is de tip: Vermijd de Koninklijke Wij.

Onze tweeling en wij

Het valt me op dat mijn meisjes vaak in de wij-vorm praten. Op zich logisch. Ze waren in mama's buik al samen en hebben elkaar sindsdien nog geen dag hoeven missen. Toen ze net leerden praten, noemden ze elkaar vaak bij hun eigen naam. Andersom dus.. Het duurde even voordat ze zich realiseerden, dat ze allebei iemand anders waren. Dat idee is inmiddels doorgedrongen. Ze zijn allebei ècht iemand anders. Mijn vrouw en ik juichen het alleen maar toe. Een tweeëiïge tweeling. Gewoon twee zussen, die toevallig even oud zijn. Toch schijnen weinig mensen dat te begrijpen. Tweelingen zijn hetzelfde en worden gewoon de hele tijd met elkaar vergeleken. Punt.

Hoe dan ook, ze praten zelf vaak in de wij-vorm. Daarmee zetten ze hun mening kracht bij. "Nee papa, wij willen iets anders kijken", zegt er een tegen papa (die een verantwoorde dvd omhoog houdt). "Ja, wij willen iets anders kijken..", prevelt de ander er plichtsgetrouw achteraan. Twee tegen een. Daar kan papa niet tegenop.

Zelf gebruik ik ook vaak wij. Bijvoorbeeld in Facebook berichten op de Herinner-Dingen-Doos pagina. Daar ben ik ooit mee begonnen omdat ik het professioneler vond overkomen. Geloofwaardiger. Heel vreemd, want er is helemaal geen wij. Ik doe alles zelf. Alleen heb ik tegenwoordig af en toe hulp op de Klantenservice. Blijkbaar had ik het idee dat mensen me niet serieus zouden nemen, als ze wisten dat ik alles alleen doe. Heel raar eigenlijk. Toch betrap ik mezelf er nog steeds vaak op.

Liever echte verhalen
En dat terwijl ik juist vind dat het allemaal persoonlijker moet. Ik heb een hekel aan onpersoonlijke bedrijven. Aan ongeïnteresseerde mensen. Ik heb daarnaast bewondering voor mensen die zichzelf openstellen. Ik heb in mijn persoonlijke netwerk op Facebook bijvoorbeeld enkele vrienden die er geen moeite mee (lijken te) hebben om zeer persoonlijke ervaringen te delen. Soms zijn deze schrijnend om te lezen. Plaatsvervangende schaamte loert om de hoek. Maar niet bij mij, want ik ben er altijd weer dankbaar voor dat iemand het heeft gedurfd. Dat iemand zich kwetsbaar durft op te stellen. Ik vind het een verademing om echte verhalen te lezen. En ik ben niet de enige natuurlijk.

Maar hoe komt het dan, dat we niet gelijk allemaal laten zien wie we echt zijn? Is het angst? Als onze berichten niet genoeg geliked worden, vindt de wereld ons niet interessant meer? Dan worden je posts niet meer getoond.. Help! Wat nu?
Juist, we stemmen we onze berichten af op wat we denken dat andere mensen leuk zullen vinden. Meestal maken we daarbij de wereld net iets mooier dan hij is.

Voortaan gewoon ik en jij
Jazeker, ik doe er ook aan mee.. Maar zou ik eigenlijk op mijn eigen berichten zitten te wachten? Heb ik door mijn berichten beter en echter contact met mensen? Lang niet altijd denk ik. Terwijl ik dit schrijf, neem ik mezelf daarom iets voor. Voor mij geen Koninklijke Wij meer (dankjewel Peter). Voor mij vanaf nu gewoon ik.

En jij.

Groet Jochem

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden